tel. kom. 693-396-774
tel./fax: (71) 336 10 36
email: centrum@biomed.org.pl

Rejestracja

Mutyzm definicja i terapia

Wyszukaj w serwisie

Nieśmiałość a mutyzm

Milczenie dziecka wcale nie musi być przejawem jego nieśmiałości, a wołaniem o pomoc, którego dorośli niekiedy nie słyszą lub w nieodpowiedni sposób interpretują. Pomagamy dzieciom i im rodzicom, którzy potrzebują wsparcia i wdrożenia terapii mutyzmu. Staramy się przede wszystkim zrozumieć i pozwalać dziecku stopniowo robić postępy.
W początkowej fazie odróżnienie dziecka nieśmiałego od tego, które cierpi na mutyzm, może nie być łatwe. Dlatego tak ważne jest, aby obserwować je już od najmłodszych lat, w jaki sposób się zmienia jego zachowanie, co ma na to wpływ i jakie okoliczności temu towarzyszą. Mutyzm związany jest z zaburzeniami psychicznymi, a nieśmiałość to jedynie cecha osobowości. Dzieci nieśmiałe charakteryzują się niższym poziomem lęku oraz problemami emocjonalnymi o łagodniejszym nasileniu. Mutyzm jest również przeszkodą w codziennym życiu i uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie, komunikację czy naukę. Bardzo istotne jest również to, że mutyzm często łączy się z innymi zaburzeniami np. zaburzeniami psychosomatycznymi czy moczeniem się w nocy. To, co również powinno zainteresować rodziców, którzy zauważyli, że ich dziecko nie mówi, albo mówi tylko w określonych sytuacjach, szepta albo jedynie gestykuluje jest to, że dłuższy pobyt w danym środowisku nie wpływa na poprawę jego funkcjonowania, a jedynie nasila objawy. Nieśmiałe dzieci w miarę upływu czasu otwierają się i zaczynają nawiązywać interakcje, te z mutyzmem niestety nie.

Mutyzm rodzaje

Nie zawsze dzieci z mutyzmem zachowują się w ten sam sposób, co również ma wpływ na przebieg terapii. Inaczej należy postępować z dzieckiem, które nie mówi w ogóle, a inaczej takim, które rozmawia tylko z wybranymi osobami.
Wyróżniamy 3 rodzaju mutyzmu:
  • mutyzm całkowity: jest to najbardziej zaawansowane stadium mutyzmu; dziecko nie mówi wcale, a oprócz tego mogą towarzyszyć temu inne objawy, jak brak łaknienia. Zamiast mowy, dziecko może stosować inne metody komunikacji, jak np. gestykulacja, szept czy krzyk
  • mutyzm selektywny: w tym przypadku dziecko wybiera sobie osoby, z którymi rozmawia normalnie, do pozostałych nie odzywa się wcale; mogą mu towarzyszyć wahania nastroju np. przy próbie nawiązania z nim kontaktu uciekać i wybuchać płaczem lub odwrotnie
  • mutyzm sytuacyjny: dziecko mówi normalnie, a ograniczenie mowy pojawia się jedynie w pewnych sytuacjach, które mogą być związane ze stresem lub  niekomfortowymi sytuacjami.
Ze względu na rodzaj zdiagnozowanego mutyzmu stosujemy różne metody dostosowane zarówno do stadium problemu jak również charakteru i osobowości dziecka.
 

Terapia mutyzmu

Wspólnymi siłami w trosce o dobro dziecka
Terapia mutyzmu nie obejmuje jedynie dziecka, ale również rodziców. Powinni zostać także zaangażowani nauczyciele, którzy na co dzień są w stanie pracować nad zachowaniem swojego ucznia. 
Jako psycholodzy, na początku ukierunkowani jesteśmy przede wszystkim na nawiązaniu odpowiednio trwałej więzi z dzieckiem. Powinno ono czuć się bezpiecznie, a regularne spotkania z psychologiem nie mogą wywoływać lęku czy strachu. Czując nacisk na mówienie, pacjent zazwyczaj stawia jeszcze większe opory i jeszcze trudniej jest do niego dotrzeć. My staramy się go zrozumieć, a nie zmuszać do robienia czegoś wbrew sobie. 
Dziecko z mutyzmem robi postępy stopniowo i powoli. Na początku obserwujemy niewerbalną komunikację przez gesty czy mimikę. Dla nas już sama chęć przekazania jakiejś informacji właśnie w ten sposób to znak, że są pierwsze efekty terapii. W miarę upływu czasu dziecko zaczyna mówić szeptem i wydobywać z siebie pewne dźwięki. Na tym etapie przechodzimy do zabaw, gdzie dziecko może szeptać i w ten sposób się z nami komunikować. Kolejnym elementem terapii jest rysunek. Dziecko wyraża swoje emocje, rysując. Stosujemy również metodę wskazywania przez pacjenta na skali poziom jego smutku, złości czy trudności wykonania czegoś. Naszym zadaniem jest nie tylko spowodowanie, że dziecko przyzna się do swoich problemów w rozmawianiu z innymi osobami oraz zwalczenie tego lęku, ale również uświadomienie mu, że lęki i strach towarzyszy każdemu w różnych sytuacjach, a naszym zadaniem jest stawiać mu czoła i go przezwyciężać.